Mijn inspiratie
Alles trilt, stroomt en beweegt.
Als een immer dansende zee van energie is het die in, tussen, onder en voorbij alles wat leeft en bestaat immer daar is en mee alles geleidt en vorm geeft.
Zo open, zuiver en vrij als mogelijk in deze natuurlijke levensflow meestromen, dát vormt voor mij de uitdaging van ‘t leven.
Ik noem het mijn weg in overgave…
En schilderen is voor mij in dat proces al héél belangrijk gebleken…
een zich openend geschenk dat laagje per laagje meer van z’n verborgen schitteringen heeft prijsgegeven.
Soms voel ik me hier tegenover als een kind dat verwonderd altijd weer nieuwe facetjes van dit geschenk ontdekt.
Ik schilder niet vanuit m'n hoofd. Ik schilder vanuit wat ik vanbinnen voel en sensoreer. Ik volg de stroom van energie die in en om me heen vibreert en in en door mij een weg naar expressie zoekt.
Elk schilderij ontstaat vanuit deze ontvankelijke wisselwerking en creëert als het ware zichzelf.
Soms is het vanuit een chaos van allerlei menselijke emoties dat ik vertrek. Al schilderend banen ze zich een weg naar buiten. Juist daardoor, doordat wat IS vrijuit kan stromen, gebeurt er gaandeweg iets met die emoties en kunnen ze als vanzelf veranderen in weer iets anders.
Soms is het vanuit een diepe stilte-ervaring dat ik vertrek. Soms vanuit een intens verlangen tot pure, scheppende
creatie, het ‘iets’ willen uitdrukken van mijn diepste Zelf en wat daar allemaal stuwt en gedijt.
Juist dát maakt het zo leuk en verrassend om te doen. Het is een vorm van spelen. Ik speel met vormen, kleuren en bewegingen die eindeloos ontstaan en weer verdwijnen. Het scheppen kan immer doorgaan, uit ergens een bron die onuitputtelijk is en maar borrelt en borrelt.
Mijn schilderijen zijn als open poorten die mee geleiden naar die weidsere diepte.
Verder zie ik dat in m'n werken regelmatig een oprichtende figuur verschijnt. Hij of zij staat symbool voor de mens in mij en misschien in velen van ons die zoekt naar opstanding, naar helemaal open en vrij onszelf kunnen zijn, diegene die we diep binnenin werkelijk zijn.
Heel veel loslaten is daarvoor nodig. Vandaar dat ook dit regelmatig terugkomt in m’n werken, die uitnodiging tot loslaten.
Tot stilte ook, omdat enkel voorbij woorden en gedachten - midden een lege open ruimte die dieperliggend altijd en overal er is - iets kan
doorschemeren van wat overblijft als al de rest is losgelaten.
Ook die zoektocht naar huis verhaalt en vertaalt zich in m'n schilderijen.
Tegelijk spreekt uit een aantal van hen een sterke oerkracht.
Die dimensie die ik thuis noem is niet alleen maar een eindeloos stille vredige ruimte, maar is tegelijk vol LEVEN… vurig sprankelend leven
dat niet van deze aarde is, maar dat toch als niets anders uitnodigt om intenser hier op aarde aanwezig te zijn.
Als een eeuwig borrelende vulkaan is het, vol te ontginnen potenties en mogelijkheden.
Misschien is dát wel waartoe we hier rondlopen? Om die universele levenskracht op een zo eigen mogelijke manier vorm te geven. Wat diep in ieder van ons zindert, komt uit één en dezelfde Bron, maar elk geven we het een eigen persoonlijke kleuring. Dát is wat leven zo mooi en boeiend maakt.
Niet ik schilder. Het leven schildert door mij en dat is iets ongelooflijk wonderlijks om te ervaren en prachtig om met
anderen te mogen delen.